Zabijanie marzeń
Czy zdarzyło Ci się świadomie, przez przypadek, bądź
podświadomie; zabić marzenia własne lub innej bliskiej Ci osobie? Jak często w
swoim życiu wypowiadasz następujące stwierdzenia: „Nie możesz”, „Nie chcemy
abyś…”, „Nie pozwalam Ci”, „Nie masz prawa”, „Dlaczego? Bo nie!”, „Po co Ci
to?”, „Nie potrzebujesz tego”. Jak często w swoim życiu usłyszałeś następujące
słowa? Jak często przekazujesz je w rozmowie osobie na której naprawdę Ci
zależy, bądź osobie, która jest dla Ciebie ważna? Czy świadome podcinanie skrzydeł
naszym bliskim, a co gorsze- własnym dzieciom, daje poczucie bezpieczeństwa,
satysfakcji, czy może innych pożądanych przez nas wartości, które dają nam
poczucie spokoju i gwarancję komfortu psychicznego?
W trakcie dorastania kształci się nasz indywidualizm,
co za tym idzie- podświadome i świadome kształtowanie zainteresowań, pasji,
kreowanie marzeń i celów życiowych niezbędnych do realizacji własnego celu na
ziemi i kreowanie własnego statusu społecznego. To cele i marzenia, wychowanie
i moralność kreują osobę na jednostkę bogatą wewnętrznie, zdolną podbijać
świat.
Jednak zawsze pojawiają się jakieś bariery w postaci
ograniczeń. Często wystarczy jedno słowo, bądź krótkie zdanie, aby zniweczyć
trud całego życia w kierunku podążania za marzeniem. Najbardziej dramatyczny
moment w życiu dziecka pojawia się wtedy, gdy najbliżsi zniszczą marzenia maleńkiej
istoty...
