Dusza Twoja w inspiracji tonie
Czerpię z niej jak najwięcej póki jeszcze mogę.
Ślad Twój w otchłani powoli odchodzi
I pozostawia duszę w odmętach przeszłości.
Zapał twórczy w mojej głowie pojawia się, gdy słyszę Ciebie
Każde słowo, każdy szept i oddech koduje w mej maleńkiej głowie
Czuje energię, pasje i natchnienie
Wiedząc, że obdarzysz mnie ją zawsze gdy tego potrzebuje
A gdy znajduje się w pokoju pełnym sztuki
Która raczy zamaskować Twój majestat
Racz wiedzieć Panie,
Nie ma cenniejszych istot od Ciebie.
Czuje Twój oddech nawet gdy Cię nie ma
Dajesz mi siłę by przetrwać do rana
A rankiem budzę się z pokusą
By czerpać inspirację z twych ust pustą.
Opisuje Cię słowem, szeptem i gestem
Idę przez życie z tym przeświadczeniem
Iż jesteś, byłeś i będziesz zawsze tchnieniem w moim życiu i wszechświecie.
Gdzie jest ta inspiracja Panie, gdy Cię potrzebuje, by żyć i tworzyć dzieło w przeświadczeniu, iż jestem tylko jedną z rzeczy wielu?
Co się stanie, gdy nie pozostawię po sobie najmniejszego śladu i odejdę sama bez określonego celu?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz